• October 25, 2021

Deze kleine friemel zullen jullie nog vaak voorbij zien komen! Dit komt omdat het mijn hondje is en ik heel erg gek op ‘m ben. En in dit artikel wil ik hier meer over vertellen.

DSC_2168

 

Kenzo is een chihuahua reutje van ruim 3 jaar oud. Chihuahua’s staan bekend om hun pittige en soms wat felle karakter. Ze zijn klein van stuk, waardoor ze het gevoel hebben zich ten allen tijden te moeten verdedigen tegen de grote, boze wereld. Ze overschatten zichzelf hierdoor vaak haha.

Ik kreeg Kenzo toen hij een half jaar oud was en heb hem bij een vrouwtje in Limburg opgehaald. Officieel is het een Belg, alee! Ik weet nog dat ik hem ophaalde met een vriendin. Wat was (is) ie klein!! Het was voor hem natuurlijk wennen allemaal, nieuwe mensen en omgeving. Maar al snel was hij gewend aan zijn nieuwe omgeving. Hij was lief en leuk tegen iedereen. Mens of hond maakte niet uit. Ik dacht alleen maar “yes, zie je wel. Niet alle chihuahua’s zijn hetzelfde, ik heb wél een lieve”. Helaas was dit gedrag niet voor altijd..

DSC_3782

 

In 2013 kreeg Kenzo een “aanvaring” met een andere hond. Hier wil ik niet teveel op ingaan omdat het erg pijnlijk was om te zien. Door de beet van die andere hond heeft hij zijn kaak gebroken. “Gelukkig” waren wij ter plekke om erger te voorkomen. Anders was Kenzo er misschien niet meer geweest. Ik ben die dag heel erg geschrokken en misschien zelfs een beetje in shock geweest.

We zijn met spoed naar de dierenarts gereden en die rit leek wel een eeuwigheid. Ik zat in de auto met een hond die in shock was, wel leefde, maar geen kik gaf. Dit voelde eng. Hij bloedde ernstig, en ik wist niet waar. Ik was bang dat hij het niet ging redden. De dierenarts gaf meteen aan dat de kaak van Kenzo gebroken was, en dat dit geopereerd moest worden. Ik moest mijn kleine hoopje ellende achterlaten. Dit vond ik vreselijk. De volgende dag kon ik hem gelukkig alweer ophalen. Die ochtend is hij geopereerd omdat hij de dag van het ongeluk niet stabiel genoeg was.

DSC_3817

 

Toen ik de assistente met hem binnen zag lopen begon ik te huilen… Helemaal suf van de narcose, zichtbaar aangedaan door alles wat er gebeurd was. Maar waar ik het meeste van schrok was zijn kaak. Hij kreeg een soort ijzeren pinnen in zijn kaak, 4 stuks. En omdat het zo’n klein hondje is, doen ze dit deels uitwendig. Die pinnen staken er aan de buitenkant weer uit, als een soort buitenboordbeugel. Heel erg opvallend en akelig om te zien. Maar wat was ik blij mijn kleine ventje weer in mijn armen te sluiten, blij dat hij nog leefde.

De dagen erna knapte hij langzaamaan weer op. Hij werd iets levendiger, iets vrolijker. En toch is hij daarna nooit meer hetzelfde geworden. Kenzo heeft echt een deuk opgelopen door het ongeluk. Van een lieve, sociale hond is hij veranderd in een onzeker en bang hondje. In huis was hij op zijn gemak, op straat schrok hij overal van. Onverwachte geluiden, het geluid van een hondenketting. Het ongeluk heeft op mij natuurlijk ook impact gehad. Ik zag steeds gevaar in vanalles, was bang dat hem iets zou overkomen. Zeker met die pinnen in zijn kaak was hij nog kwetsbaarder als normaal. Mijn angst heeft hij vast en zeker gevoeld.

IMG_1159

 

Nadat hij helemaal hersteld was van zijn gebroken kaak heb ik iemand ingeschakeld die me kon helpen met Kenzo. Hij begon zomaar uit te vallen naar honden op straat, omdat ie bang was. Hij wilde ze wegjagen, ook al deden ze hem niks. Ook tegen (vreemde) mensen deed hij niet altijd even lief. Voornamelijk tegen mannen deed hij erg fel. Erg lastig om hiermee om te gaan. Op gebied van hondentraining zijn veel ontwikkelingen, en dus ook veel visies hierover. Dan moet je toch zoeken naar iets wat bij je past en goed voelt.

Inmiddels zijn we ruim een jaar verder en zie ik al verbetering, maar we zijn er nog niet. Of Kenzo ooit helemaal stabiel en sociaal wordt zou ik niet weten. Ondanks zijn minpunten hou ik onwijs veel van dat beestje. Ik baal, als ik in de kou of regen naar buiten moet. Maar als ik thuiskom en hij is bij mijn vriend dan mis ik hem. Dan mis ik dat vervelende, drukke beestje dat steeds voor mijn voeten loopt. Op zo’n moment mis ik Kenzo, die op mijn schoot ligt te slapen terwijl ik nodig moet plassen… Ik mis zijn alles. Zijn onvoorwaardelijke liefde voor mij, dat is niet in woorden uit te drukken. Ik ben blij dat hij er is, mijn eigen kleine friemel.

IMG_1127Kenzo:
Ik hoop dat we nog veel leuke dingen zullen ondernemen samen. Oneindige wandelingen maken, urenlang samen onder een dekentje liggen, het hele pakketje. En gewoon, van elkaars gezelschap genieten. Dit zijn de dingen die belangrijk zijn in het leven, en dat moet je koesteren.


 

Ps. Vinden jullie het leuk om af en toe iets te lezen over Kenzo?

Liefs Nina

0