• October 18, 2021

Dat was precies wat ik dacht vanmorgen. Was ik maar een hond. Of laat ik het zo zeggen; was ik maar míjn hond. Kenzo. Die luiwammes die lekker in zijn mand blijft liggen als ik door de regen naar het werk fiets. Of niet eens moeite hoeft te doen voor zijn eten. Ja, dat lijkt me heerlijk….

10396271_10203378625169556_8417690721894646064_n

Het idee om dit artikel te schrijven ontstond vanmorgen. Ik moest naar het werk vertrekken en zoals ik dan altijd doe geef ik mijn hond – die in zijn mand onder een deken ligt – een dikke kus. Ook vertel ik ‘m nog even dat mama van hem houdt en centjes moet verdienen voor ons. Gevolgd door een “tot straks Kenz”! Tijdens mijn gebruikelijke afscheidsritueel bedacht ik me “wat is het toch heerlijk om een hond te zijn”… Een hond zijn heeft zoveel voordelen!

Nooit meer koken
Oh, hoe fijn is dat. Nooit meer koken. Nooit meer die oneindig terugkerende vraag; wat eten we vandaag? Nee. Gewoon. Nee! Het eten komt gewoon aanwaaien zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Klinkt heerlijk, toch? Hetzelfde geldt voor de vaat. Afwas, welke afwas? Dat doen mijn baasjes toch…?

kenzo1

Geen wekker
Pff, ik weet niet wat ik liever zou willen. Geen wekker meer, of nooit meer koken. Laten we het houden op een gedeelde eerste plaats. Ik hou niet van wekkers en niet (altijd) van koken. Lekker slapen tot het écht niet meer lukt, of tot het baasje zegt dat het tijd is voor een wandeling. Stel je even voor dat er nooit, maar dan ook nooit een wekker afgaat. Dat er niemand aan je bed staat en roept dat je eruit moet komen. Sounds like heaven.

Altijd weekend
Dit puntje valt eigenlijk een beetje samen met bovenstaande. Voor een hondenleven bestaan er geen maandagen. Elke dag is hetzelfde! En omdat een hond geen wekkers heeft, kun je dus wel stellen dat het altijd weekend is. Als hond hoef je niet uit te kijken naar het weekend. Iedere dag is weekend.

rp_DSC_2168-1024x685.jpg

Nooit meer traplopen
Tja, dat geluk heeft Kenzo nou eenmaal. Hij is een grote kluns wat betreft traplopen, dus mede daarom draag ik hem omhoog en naar beneden. Zie je mijn vriend mij al omhoog dragen? Pff, hahaha. Misschien als ik mijn been breek ofzo, maar anders lacht ie me kei hard uit.

Knuffels en kusjes
Als hond, en vooral die van mij word je de hele dag overspoeld met kusjes en knuffels. Gewoon, omdat het kan. Hoe fijn is dat? Er is gewoon áltijd iemand die je wil kroelen. Altijd iemand die je een aai over de bol geeft. Ik zou het wel weten hoor 😉

Klinkt toch heerlijk?! Nooit koken, eten komt gewoon aangewaaid. Je kunt slapen waar en wanneer je maar wilt. Mensen vinden je lief en schattig en overspoelen je met kusjes en knuffels. Ja. Ik weet het zeker; was ik maar een hond.


Als jij mocht kiezen, welk dier zou je dan willen zijn en waarom?

Liefs Nina 

Volg Simplynspecial | Bloglovin’InstagramFacebook Twitter |

0